قصة سعدون والچلیب(الجزء الثاني)
مزبان الشریفي
سعدون فد یوم طلع یتمشی من الدیره خاطر یروح یتلگه اخوته الي رایحین عند العریبی الحکیم یتعلمون الحِکَم وهو یفکر إشلون یگدر ینکِّل قیصر واولاده ویحفظ خوانه الصغار من شرهم ویرجع الدیره علی اهلها...هو و یتمشی وغارگ بأفکاره ومایدري إبنفسه وصل قصر قیصر و اولاده،....وساعة ورکض علیه الچلیب وکشر نیبانه علی سعدون وظل ینبح علیه!الچلیب الإغیبرساعة یهد علی سعدون وینبح علیه وساعة یرد علی قیصر یتمرحب عنده ویهز ذیله لقیصر..قیصر کان گاعد ابباب القصرعلی کرسی من الخشب والصفرومرصَّع بفضه والذهب ویضحک علی هذا المشهد ومن الچلیب چان یرد علیه تکرمون رود چان یهشه علی سعدون!
سعدون ولو الوکت چان متولیه صگعات ولکن چان اصیل وفاهم وصاحب عزة نفس واکثر چان یفکر بالدیره واهلها ومایعتنی الهاي السوالف..بس چان یتشکل بدشداشته ویشیله روطه خفیفه ویّاه خاطر یزبر هذا الچلیب حتی لایرهول علیه وینجسه..لأن سعدون چان مؤمن ومتدین ویصوم ویصلي وصاحب بخت.اولاد قیصر نفس الحاله یتجمعون چانوا حواله ابوهم ویضحکون علی سعدون واچلیبه الإغیبر!
سعدون چان صاحب صوت حلو وبعض الاوکات کان یجر بطور علوان الشویع و اهواي چان یحب طور العلوانیه و جده (ابو ابوه )چان امسولف له کثیر عن علوان الشویع..الشمس توه چانت مسلمه وسعدون منتظر اخوته حتی یجون...وتذکّربیت ابوذیه وگام یجر بیه بطور العلوانیه:
چلباي....چلباي...چلباي...
جدمي مایجد السیر چلباي
ویاروحي بالعزم والشرف چلباي
یهز ذیله لعدوي گام چلباي
وینبح گام علبیهم حمیه
الحاصل ذاک الیوم سعدون تلگه اخوته واشلون مایصیر عبرهم من جدام قصر قیصر واولاده و الچلیب الإغیبر ذاک الیوم بس عداها بالنبح.
راحت ایام واجت ایام...اخوان سعدون یوم عن یوم چانو یکبرون....
واکثر یتعلمون الحِکَم من ذاک الشایب العریبي الحکیم وچانوا ایصیرون اکبر واکبر بعیون الناس وصار الهم مکانة عند اهل الدیره والناس گامت تسمعهم وتستشیرهم وتتأثر منهم.ولو بعض الناس الجهله چانوا ایگولون سعدون واخوته بهاي سوالفهم یردون همَّ یشیخون علی اهل الدیره ویصیرون ابمکان قیصر و اولاده!وإذا سعدون چان یگللهم:ماطول انتم تعرفون وعندکم حل غیر کسب المعرفه والعلم انطونه ایاه:چانوا بس یتدردمون ویتبکبکون مثل ال.......،والنهار کله بس یشتمون بقیصر واولاده واذا یوم واحد من خوان سعدون کان متعلم حکمه ویرید یعلمهم چانوا یصیحون علیه:عمي اشتطلبنا عمي!؟هسه احنا وینَ او وین هذان السوالف؟!واحنا دحاري وبیض صار حرام علینا!شِلنا بهاالچلم المصربلات!شتهوبزون عمي!واحدکم متعلمه الچلیمات ماتفکون العالم! ولکن....اهل العگل والعگّال من چانوا ایشوفون سعدون واخوته یقدرونهم ویحترمونهم...لأن هم اهل غیره وعگل وهم اهلها...ای نعم همَّ اهلها...
